Na een kankerdiagnose zal je snel veel nieuwe woorden leren, wat ze allemaal precies betekenen staat in deze lijst uitgelegd. Je vindt bij ieder woord meer bronnen van informatie. Sommige woorden zijn voorzien van gerelateerde producten die van dienst kunnen zijn in de context van de omschrijving.
Meer producten vind je op onze productenpagina.

Woordenlijst

Disclaimer:
De inhoud van KankerEnIk.nl is alleen voor informatieve doeleinden. De informatie op deze website dient NIET te worden beschouwd als een VERVANGING voor professioneel medisch advies, diagnose of behandeling. Je moet altijd overleggen met je arts voordat je een beslissing neemt over de behandeling of bij het aanpassen van je levensstijl.

KankerEnIk.nl voert regelmatig wijzigingen door, bij suggesties voor aanpassing van de tekst kun je contact opnemen via contact@kankerenik.nl.

Kanker

In 2017 is huidkanker de meest voorkomende vorm van kanker.
De behandeling van kanker levert steeds betere resultaten op, Desalniettemin behoort kanker sinds 2008 tot een van de belangrijkste doodsoorzaken in Nederland.

Longkanker is de meest dodelijke vorm van kanker en eist de hoogste aantal slachtoffers op. Het aantal longkankerpatiënten in Nederland stijgt nog steeds. Dikkedarmkanker en borstkanker komen daarna voor in deze lijst. Door de vorm, het onderzoek en de aandacht, zijn deze typen kanker de laatste jaren steeds beter behandelbaar.

Normale celdeling vindt iedere dag ontelbaar keer plaats, overal in het lichaam. Een cel “kopieert” zijn eigen DNA, en deelt zich op in twee afzonderlijke cellen met dezelfde functie. Bijvoorbeeld en cel die als functie heeft om weefsel te vormen of een bloedcel die zuurstof kan vervoeren door het lichaam etc. Zowel uit- als inwendige omstandigheden kunnen een effect hebben op de manier waarop een cel zich deelt.

Wanneer de omstandigheden veranderen, kan een cel schade oplopen waardoor celdeling zich abnormaal gaat gedragen. De cel ontsnapt aan de regels van zijn voorganger en heeft de kans te gaan woekeren. Vaak verliezen ze in dit proces hun originele functie.

Pas wanneer de tumorvorming onherstelbare schade kan veroorzaken aan het orgaan waarin het is ontstaan en wanneer het in staat is om te verspreiden naar omliggend of ander weefsel, spreken we van kanker.
Iedere andere vorm van ongewone celdeling wordt als een goedaardige vorm beschouwd, oftewel benigne tumoren. Hoewel deze ook voor veel ongemak en schade kunnen zorgen, worden zij niet geclassificeerd als kanker.

De oorzaken van een verstoring van deze celdeling kan lichaamseigen zijn, of wegens externe factoren optreden.

Bekende oorzaken zijn:

Fysische factoren. Oftewel omgevingsfactoren. Ultraviolette straling, luchtkwaliteit, geluidbelasting en stress zijn factoren die het herstelvermogen van het lichaam aantasten. Wanneer cellen constant blootgesteld worden aan schadelijke condities kan de DNA-structuur schade oplopen, deze schade kan de celdeling nadelig beïnvloeden.
Chemische stoffen. Van verschillende chemische verbindingen is bekend dat zij zich in het lichaam omzetten in andere verbindingen en zich permanent kunnen hechten aan het DNA van bepaalde cellen. Deze mutaties kunnen nadelig doorwerken in de celdeling. Asbest, benzopyreen (tabaksrook) en aromatische aminen (verf) zijn voorbeelden van chemische verbindingen die nadelige effecten hebben op het DNA. Maar ook verbrand of gefrituurd voedsel, alcohol en bepaalde medicatie hebben kankerverwekkende eigenschappen. Onder bepaalde omstandigheden kunnen deze stoffen meer vat krijgen op het herstelvermogen van specifieke cellen.
Erfelijke aanleg. Kanker kan in de familie voorkomen. Wanneer een afwijking wordt doorgegeven van ouder op kind, is er sprake van erfelijke aanleg. Het risico dat dezelfde soort kanker zich bij het (volwassen) kind ontwikkelt, is verhoogd. Het BRCA1-gen en het BRCA2-gan zijn voorbeelden van erfelijke mutaties. Deze genen veroorzaken een verhoogde kans op borstkanker of ovariumcarcinoom. |
Infecties. Verschillende virussen zijn in verband gebracht met de ontwikkeling van kanker. Wanneer het lichaam niet in staat is gebleken om een opgelopen virus te elimineren, dan bestaat de kans dat een virus zich in vatbare cellen weet te vestigen. Dit kan op den duur leiden tot een verstoring van de celdeling. Het human papillomavirus (HPV), het Epstein-Barrvirus en het Merkelcelpolyomavirus zijn voorbeelden van ziekteverwekkers die kanker kunnen veroorzaken. Sommige bacteriën kunnen ook kanker veroorzaken. Zoals Heliobacter Pylori, een bacterie die in verband wordt gebracht bij het ontstaan van maagkanker.

erfelijkheid;
zichtbare gezwellen;
weefsel dat niet goed geneest en chronische ontstekingen vertoont;
druk van gezwellen op naastgelegen lichaamsdelen;
een verandering van de stofwisseling (paraneoplastische syndromen)
verhoogde hormoonproductie;
afwijkingen van hersen-, zenuw- en/of spierfuncties;
afwijkingen van bloedstolling;
verandering van huidstructuur;
koorts of constante verhoging;
vermagering, vermindering van eetlust.

Onderzoek is nodig om kanker vast te stellen. Oncologen moeten zich een beeld kunnen vormen van het type kanker, de omvang van de tumor, de ontwikkeling (metastase) en de conditie van de patiënt. Ze gebruiken hiervoor verschillende technieken om het lichaam te scannen, ook wordt er soms weefsel afgenomen om cellen nader te kunnen onderzoeken (biopt).

De behandeling van kanker is in ontwikkeling en men zoekt naar nieuwe manieren om de ziekte te bestrijden (curatie) en om bijwerkingen te verlichten (palliatief).
De meest gebruikte methoden van behandelen zijn: